CoffeeHeat.gr

Κάποιος εξόχως ανεγκέφαλοs (ευτυχώς για μένα) κληρονόμησε ένα σπίτι σε ένα νησί του Αιγαίου. Αυτό το σπίτι λειτουργούσε ως καφενείο από το 1900 (ίσως και πιο πριν) έως και το 1970 περίπου. Θεώρησε λοιπόν καλό να πετάξει ο,τι δεν του άρεσε από τα πράγματα που ήταν στο σπίτι, δηλαδή τα πάντα. Έτσι βρέθηκε στα σκουπίδια και από εκεί στα χέρια μου ένας μύλος σαν αυτόν του ακόλουθου video:.
Ο μύλος αυτός θα αποκατασταθεί και θα κόψει.Αν κάποιος μπορεί να προτείνει κάτι για την αποκατάσταση των μαχαιριών του (κωνικά , μάλλον χαλύβδινα) θα το εκτιμούσα. Ευχαριστώ.

Σε ζηλευω Ηρακλη.Το μυλαρακι αυτο ειναι πραγματικη αντικα ανεκτιμητης αξιας.Τον χαζευα για πολλη ωρα στο μουσειο του καφε στο coffee festival και τον θαυμαζα κυριολεκτικα
Cast iron σωμα με γωνικη μεταδοση και στηριξη δυο σημειων στον αξονα τον καθιστουν εναν απο τους καλυτερους χειροκινητους στον κοσμο παλαιας κοπης.
Αν και πολλοι θα διαφωνουσαν (και με το δικιο τους βεβαια) .με καποιες μηχανουργικες επεμβασεις θα επαιζε σε πολυ υψηλη κατηγορια.
Η διαφωνια των πολλων εγκειται στο οτι ετσι θα χαλαγε η αυθεντικοτητα του και αυτο ειναι περα για περα αληθινο.
Εκπτωση τουλαχιστον θα μπορουσες να κανεις στα μαχαιρια.Θα πρεπει να τα λυσεις και να μετρησεις ολες τις διαστασεις τους.
Επειτα κανεις ενα τηλ. στον Δοικα και του κανεις την ερωτηση.
Να ελεγξεις και αν εχει τζογο ο αξονας μεσα στα κουζινετα του.
Καλοδουλευτος

Καλορίζικος Ηρακλή!

Δεν περίμενα να δω τέτοια άλεση και δε γνώριζα το μύλο.

Αν τον βαρεθείς εδώ είμαι!

Ελπίζω να παίζεις joker!

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις παιδιά. Πιθανότατα υπάρχουν και άλλοι μύλοι από το ίδιο σπίτι, μικροί .Τους περιμάζεψε ο άνθρωπος που ανέλαβε το καθαρισμα και την επισκευή του σπιτιού και με περιμένει να πάω να τους πάρω.Τα μαχαίρια του μύλου όπως και ο άξονας είναι χαλύβδινα και δεν υπάρχει αξιόλογη φθορά. Τα κουζινέτα δεν επιτρέπουν τζογάρισμα του άξονα, ελέγχθηκε από τεχνικό.Υπάρχει και τρόπος στερέωσης του άξονα στο άνω κουζινέτο που επιτρέπει επισκευή και αποκατάσταση της σταθερότητας του όποτε χρειαστεί. Μόνη ελλειψη το κινητό ήμισυ του ημισφαιρίου που κλείνει το χώρο τοποθέτησης και άλεσης των κόκκων του καφέ, έχει χαθεί. Ο μύλος έχει υπολείμματα κόκκινης και χρυσής μπογιάς. Εικάζω ότι έτσι ήταν βαμμένος εργοστασιακά. Θα επανέλθω όταν γίνει η πρώτη άλεση.

irakp έγραψε: Μόνη ελλειψη το κινητό ήμισυ του ημισφαιρίου που κλείνει το χώρο τοποθέτησης και άλεσης των κόκκων του καφέ, .

Μπορεις να φτιαξεις ενα απο διαφανο πλεξιγκλας για να βλεπεις και τους κοκκους την ωρα της αλεσης.Τον βιδωνεις και στον παγκο ή σε ενα μεγαλο ξυλο-βαση και η αλεση γινεται παιχνιδακι.

O μύλος αποκαταστάθηκε , βαφτηκε , καθαρίστηκε λιπάνθηκε και συναρμολογήθηκε και ακολούθησε και η δοκιμή άλεσης. Στη πιο λεπτή ρύθμιση παράγει κάτι κοντά σε ελληνικό καφέ. Ένα δόντι πιο ανοιχτός παραγει καφέ ιδανικό για εσπρεσσο (μηχανή arielli 15 bar με καλαθακι non pressurized , ελαφρια πίεση με το ταμπερ 10 γραμμ. δόση 30 δευτ. εκχυλιση). Δύο δόντια πιο ανοιχτός είναι για το aeropress και ένα ακόμα για το hario. Μέχρι εκεί η άλεση είναι εξαιρετικά ομοιόμορφη και σωστή. Χρειάζεται αρκετή δύναμη να γυρίσει ο μύλος αλλά η άλεση γίνεται πολύ γρήγορα γιατί τα μαχαίρια είναι μεγάλα και καταπίνουν τον καφέ. Του βαλα για βάση ένα βαρύ κομμάτι ξύλο αλλά μικρού εμβαδού και δεν είναι σταθερό. Θέλει πιο μεγάλο ξύλο και με ελαστικά ποδαράκια.Είναι μαγευτικό να βλέπεις ένα μηχάνημα υπεραιωνόβιο να σου δίνει τέτοια αποτελέσματα.

Yπεροχο μου ακουγεται ολο αυτο.Καλοδουλευτος σου ευχομαι.
Ομως τον αδικεις με αυτη τη μηχανη.Αληθεια με pressurized καλαθακι την δουλευεις;
Σε καθε περιπτωση ομως ειναι τουλαχιστον συγκινητικο να βλεπει κανεις μια τετοια αναβιωση.Ευχαριστουμε που το μοιραστικες μαζι μας φιλε μου.

Τη μηχανή τη δουλεύω με non pressurized καλαθακι και για 3-5 espresso την εβδομάδα. Ετσι η μηχανή δεν πιέζεται να παράγει συνεχώς καφέδες και αποδίδει εξαιρετικά. Χάρηκα πολύ για το μύλο και που το μοιράστηκα. Τώρα δουλεύω έναν μικρό ξύλινο peugeot valedigney περίπου 1880-1900